Een onontwarbare kluwen van fictie en realiteit
FESTIVAL CEMENT
Experimenteerdrift en eigengereidheid juicht de artistieke leiding toe. Het kan dus misgaan. Maar de korte voorstellingen kunnen ook volledig raak zijn.
Op de openingsavond afgelopen dinsdag in de Verkadefabriek in Den Bosch was het vooral raak. Het Maastrichtse Huis van Bourgondië vaardigde Ilay den Boer af. Met 'Dit is mijn vader' maakte hij zijn derde voorstelling in een persoonlijke reeks over zijn familie. In dit deel laat hij zijn antisemitisme-verzameling zien: onder andere met hakenkruisen bekladde grafstenen, enge vlaggen en honderden krantenberichten over uitingen van jodenhaat. Hij doet dat op een uiterst ontwapenende manier, samen met zijn vader, Gert den Boer, met wie hij het podium deelt.
Aan de hand van een vooraf uitgedeeld boekje met vader Den Boers levensgeschiedenis mogen toeschouwers vragen stellen over zijn verblijf in Israël, zijn krakersverleden of zijn passie voor voetbal. Ten slotte maakt de vrijblijvende joligheid plaats voor een des te grimmiger finale, waarin Ilay zijn vader confronteert met een traumatische ervaring en hij diens onuitstaanbare relativerende houding verafschuwt. Een onontwarbare kluwen van fictie en realiteit.
Reageer